De workshop werd gestart met een inleidende meditatie, waarbij we ons mochten connecteren met
de energie van de moedertrom, de hartslag van moeder aarde.
En toen… togen we aan het werk .
De workshop vond plaats tijdens het Pinksterweekend, dagen waarop de meeste mensen genieten
van ‘vrijaf hebben’. Misschien vreemd om te zeggen, maar Brecht was die twee lange dagen ten volle
aanwezig voor ons. Ik bedoel: er was geen ‘gesplitste’ aandacht’ (te bedenken dat hij net zo goed had
kunnen kiezen voor ‘vrijaf hebben’). We konden dus met ons drieën rijkelijk putten uit Brecht zijn
vakmanschap als instrumentenmaker, zijn begeesterende energie, zijn geduld.
Het bleek een workshop te zijn waarbij alle zintuigen aan bod kwamen, en niet alleen het oog (het
zintuig waar in onze (beeld)cultuur vaak de meeste aandacht naartoe gaat) of het gehoor. Ook de
geurzin (het hout, het leer, de etherische olie waarmee we het kader mochten inwrijven), en het
tactiele vermogen (het ultrafijne schaafsel, het aftasten van het pas afgesneden stuk koeienhuid, de
touwen waarmee het trommelvel werd aangespannen) werden aangesproken. En niet te vergeten de
smaakzin, want we mochten mee proeven van een overheerlijke vaderdagstaart!
Voor mij werd het ook een proces waarin Yin en Yang elkaar mooi afwisselden. De yang van het
grove schuurwerk op het hout, het wegschrapen van overtollig leer met een scherp mes. De Yin van
het fijner schuren, het polijsten, de afwerking met macramé… Het repetitieve van de handelingen
werkte goed om in een kadans te komen, om focus te houden.
Wat die twee dagen ook bijzonder maakten, was de rust, een vorm van traagheid. Er was altijd een
moment om wat thee te drinken, om indrukken te verwerken, om een gesprekje aan te gaan. De
sfeer van de workshop deed me onwillekeurig denken aan een zin die ik onlangs op het internet las:
“Our ancestors had time to beautify their acts.”
En zo geschiedde het… dat we na twee dagen samen-werken een prachtige sjamanendrum mee naar
huis mochten nemen. We waren alle drie enorm blij met het resultaat, ook al was het ons nog een
mysterie hoe onze trom zou klinken. Want aan het einde van de workshop was het leer nog niet
droog genoeg om het te kunnen bespelen. De huid moest eerst nog minimaal 12 uren drogen.
Intussen zijn we al even verder, en is onze trommel ingespeeld. Yihaaa!
Behoeft het nog verdere uitleg dat ik deze workshop van harte aanbeveel voor al wie ook maar enige
nieuwsgierigheid voelt. Je hoeft niet exact te weten waarnaar precies…
Dankjewel, Brecht!

Linda